Zanim opowiemy o jednym z najważniejszych gramofonów w historii, musimy zrobić coś, czego zazwyczaj nie robią historie Technicsa.

Na chwilę zapomnieć o Technicsie.

Są takie odsłuchy, do których człowiek siada z zamiarem sprawdzenia sprzętu, a po kilkunastu minutach orientuje się, że przestał cokolwiek sprawdzać.

Tak właśnie było i tym razem.

Po bardzo udanym spotkaniu Cyberneta Minipack 50 z Tannoy 632 przyszła kolej na większe Tannoy 633. Spodziewałem się różnicy. W końcu to kolejny model w rodzinie. Nie spodziewałem się natomiast, że tak trudno będzie tę różnicę nazwać.

Bo przecież 632 niczego nie brakowało.

Były w historii polskiego sprzętu audio urządzenia bardziej ambitne. Były droższe, mocniejsze, bardziej prestiżowe. Radmor potrafił robić wrażenie, duże zestawy Unitry były przedmiotem marzeń, a urządzenia z wyższej półki oglądało się czasem bardziej w katalogach niż we własnym pokoju.

A potem był Amator.

Niepozorny, szeroki, niski amplituner z Dzierżoniowa, który nie miał udawać sprzętu dla audiofilskiej elity. Miał trafić do domu. Na regał, meblościankę, półkę obok gramofonu i magnetofonu. Miał odbierać radio, pozwolić podłączyć źródło dźwięku, dwie kolumny i — co najważniejsze — dać zwykłemu użytkownikowi stereo.

I właśnie dlatego zasługuje na miano legendy.

Nie każdy odsłuch zaczyna się jak test.

Czasem zaczyna się od sprzątania.

Od przesuwania rzeczy z miejsca na miejsce, układania, porządkowania, robienia tego wszystkiego, co człowiek odkłada przez kilka dni, a potem w końcu dochodzi do wniosku, że już trzeba.

W tle ma grać muzyka.

Tylko tyle.